donderdag 15 maart 2018

Lees hier één van onze artikelen uit de Veiligheidskrant 2018

John is niet ècht blij verrast, als hij Ruud in zijn kamer op de eerste etage van de bouwkeet aantreft. Het is nu al de derde keer dat deze woningkoper zichzelf toegang verschaft tot zijn werkkamer en het bouwproject. ‘We hebben een paar weken geleden toch afgesproken dat jij die wanden in mijn huis anders zou plaatsen? Ik kom even kijken hoever jullie zijn?’, verklaart Ruud zijn plotselinge aanwezigheid.

Het was al zeker een maand geleden, dat John aan Ruud had duidelijk gemaakt dat hij als uitvoerder onmogelijk het bouwplan kon wijzigen. ‘Als je iets wilt veranderen, moet je contact opnemen met de partij waarvan jij deze nieuwbouwwoning hebt gekocht. Dat is ook onze opdrachtgever.’ Maar het was aan dovemansoren gericht. Ruud had het advies niet opgevolgd. Of had misschien al te horen gekregen dat wijzigingen aan de indeling niet meer mogelijk zijn. John voelt zich onprettig bij deze situatie: ‘Ik heb je nu twee keer uitgelegd dat ik niets voor je kan betekenen. Ik mag en kan niets wijzigen aan het bouwplan. Daarnaast vind ik het vreemd dat u zich zomaar toegang verschaft tot het bouwterrein en zonder aankondiging mijn kantoor binnenloopt’. Ruud stelt dat het “zijn” huis is dat wordt gebouwd en dat John de baas is van de bouwers en dus kan John zeker iets regelen.

‘Beste man,’ reageert John geïrriteerd, ‘het is mijn taak alles hier in goede banen te leiden en ervoor te zorgen dat u straks in een prima huis woont dat er uitziet zoals afgesproken bij de koop. Niks meer en niks minder en daarmee basta! Ik verzoek u onmiddellijk deze keet en het bouwterrein te verlaten.’

Koper Ruud vertrekt. Terwijl hij de trap afloopt snauwt hij: ‘Jij gaat zorgen dat die wanden worden verplaatst, omdat ik weet dat jij dat kunt regelen als je dat wilt. Ik kom terug om te kijken of ze goed staan enne... vergeet de deur niet, die moet naar buiten open, niet naar binnen!’

Twee weken later is John jarig. ’s Morgens wordt een feestelijk pakje bij hem thuisbezorgd. Zeven Belgische bieren in een kistje. Daarbij een geschreven kaartje: ‘John, gefeliciteerd met je veertigste. PS. Maandag kom ik je persoonlijk feliciteren en gelijk kijken wat je voor mij geregeld hebt. Tot dan. Ruud.’ In de wetenschap dat de wanden inmiddels volgens de bouwtekening zijn geplaatst, maakt stress zich van John meester. Dat ontgaat de genodigden niet. ‘John, jongen, je moet na je veertigste proberen een tandje terug te schakelen op het werk, anders loopt het slecht met je af.’

Maandagochtend meldt John zich ziek. Dat was hij al jaren niet meer geweest...


Bovenstaand verhaal berust op een waargebeurd voorval. De namen zijn vanzelfsprekend verzonnen.

 

Meer lezen uit de Samen Veilig-krant? Download hem hier.

© 2018 Dura Vermeer

a proud DotControl creation